BRIHANG
Steentje
D’r zit een steentje in m'n schoen, maar ‘k ben d’r al gewend aan
't Is daardoor dat 'k 't gevoel heb dat 'k besta
Ik ben d’r want ik zie het in de spiegel van het raam
Ik ben d’r want ik spreek dezelfde taal, au revoir
D’r zat een wimper in m'n oog en een vlieg in m'n mond
't Was daardoor dat 'k 't gevoel had dat 'k bestond
Ik rookte sigaretten met de pintjes die 'k dronk
Want als ik dan ga sterven, doe 'k het liever ongezond, haha
D’r zit een liedje in m'n kop, in de douche zing ik mee
Daardoor dat 'k 't gevoel heb dat 'k leef
Ik woon al heel m'n leven in een droomkasteel
Gewoon omdat 'k de kamer met je deel, en ‘t zijn d’r veel
D’r zit een mug op de muur en ik krijg hem niet geklopt
En ‘t is toch weer typisch want 'k moet morgen vroeg op
Je weet wat ze zeggen over het toeval en het lot
Ik ben het bijna zeker ja die mug is God, haha
Het knelt en het wringt nu al 26 jaar
Ja, 't is al heel m'n leven dat 'k het steentje meedraag
D’r zijn zo van die dingen die gebeuren
Op den duur stel je 't ook niet meer in vraag
Ik voelde pas dat 'k leefde door te spelen met de vlam
Maar, van te veel te leven, ja dan raak je opgebrand
Dus vertrekken we op reis naar een tropisch warm land
En een foto als bewijs om te posten via Instagram, haha
D’r zit een splinter in m'n duim en 'k heb ‘n blaar op m'n hiel
Kun je daar geen pilletje voor schrijven, alsjeblieft?
En ook voor m'n verdriet, is d’r niks dat je kunt doen?
't Zit voorzeker nog een- nenenene
D’r is niemand die het ziet, aiaiai
Maar ik voel het in m'n ziel, aiaiai
En hoeveel dat het pikt, is hoe dat je 't vergelijkt
Of hoe dat je 't bekijkt, aiaiai
…..
Pasgeboren
Ik ben pas geboren
Vers en onbewogen
Nog nooit gesproken
Maar wel gespiekt, met m’n blinde ogen
Ik weet van niets ik moet nog alles leren
Waar ben ik hier beland, zulke rare wereld
Ben familie van en ‘k heb een naam gekregen
En wie is die man met zijn zware stem
En z’n warme hand en z’n grote kleren
En op z’n hoofd een pet, voor wat zou dat nu dienen?
Want ik zie hier nergens toch de zonne schienen
Ik word opgevoed en opgedragen
Na ‘t' middelbaar word je losgelaten
Want ge zijt achttien, ge kunt de wereld aan
Zie je niet hoe sterk da’k in m’n schoenen sta
Het kan me niks meer schelen heel die fucking wereld
‘k Heb me nu nog altijd niet genoeg bewezen
O, wanneer wel?
Ei, wanneer wel?
Help, wat moet ik doen met m’n eigen mening?
Nu da’k eindelijk een stem heb, durf ik niet spreken
Nu da’k eindelijk content ben met alles wat ik heb
Is er niet zoveel veranderd in mijn leven (Nee)
Help, nu sta ik hier op mijn eigen benen
Op mijn eigen stuk grond
Op mijn eigen werelddeel
Maar ik voel me niet alleen omda’k m’n eigen wereld deel
Ik zie alles in beweging
Ik beweeg mee
Help, ik ben nu volwassen en gezond
Huisje, tuintje, wandel met de hond
Zolang mogelijk in de ruimte rondom
Maar ‘k ben gelijk nog niet zeker van de vorm
O, wanneer wel?
Ei, wanneer wel?
Cut op de set
't Is een kleine wereld, ja ja, met elk een eigen taal
En d'r is maar één wet, alles is mogelijk
Daar staat de tafel, we slapen in bed
En daar staan de stoelen, daarvan zijn d'r zes
De meeste zijn bot, d'r is één scherp mes
Dus snij het in twee, kies je deel
Sommigen krijgen het, sommige stelen
Het kan je grijpen, vast bij de keel
En soms wil je krijsen: "Fuck hеt systeem"
De druk is te hoog, niet gеnoeg personeel
Wat is dat voor een amateuristisch toneel
En zelfs de souffleur, die weet het niet meer
In de tragedie van komende eeuw
En wat is nu fake? En wat is nog echt?
De vragen, ze komen met veel
Maar wie roept er cut op de set?
Ja, de wereld is klein, de wereld is bang
En iedereen kijkt naar de andere kant
Ze zien het paleis, 't staat in brand
En iedereen blijft, iedereen danst
En ik dans mee op het ritme van angst
Ik handel nog enkel uit eigen belang
Misschien is dat goed, misschien is dat vals
Ze kauwen de waarheid, verkopen het mals
En als het niet werkt, 't mes op de hals
Voel je je slecht? Probeer het met zalf
Of Ctrl-Alt-Delete en reset
Wie roept er cut op de set?
Waarom doe'k ik wat 'k doe?
En waarom is dat nooit genoeg?
Maar "Alles is goed", zeg je, alles is goed
Maar als je van dicht kijkt, dan zie je dat niet
En waar moet 'k met al die gevoelens naartoe
Misschien kan 'k mezelf weer sussen met een lied
En vluchten in m'n rol als artiest
't Is toch daarvoor dat je kiest?
Da's toch je job als artiest?
How, doe een keer die truc met die duif uit je hoed
En plots valt het doek, de maskers gaan af
De lichten gaan aan, de mensen zijn moe
Ze pakken hun jas, verlaten de zaal
Rijden naar huis, ze zijn voldaan
Tijd om te slapen, ze kruipen in bed
Maar niemand die roept "Cut op de set"
Ver weg
Wanneer kom je weer thuis?
Gij zijt altijd zo ver weg
‘k Zag je zweven in de lucht
Die gedachte houdt me recht
Ge peinst toch niet dat ik je mis
Gewoon omdat ‘k je om de tien minuten sms
Zij je goed aangekomen? Laat je zeker iets weten?
Zeg, zijt gij je boterhammen niet vergeten?
Aangekomen in de vorm van of dat je er al bent
Mocht je dikker zijn geworden ‘k raak er ook wel aangewend
Aan wat ben je nog aan het denken?
Toch niet teveel aan gisteren
Want gisteren was één van onze mindere momenten
En w’hebben zo weinig tijd nu dat we alle twee werken
We zouden beter nog een keer op een weekendje vertrekken
Wat peins je?
Laat je zeker iets weten
Zeg, wanneer stuur je een keer weer
Wanneer kom je weer thuis?
…..
‘k wil dat je voor altijd in m’n hoofd zit
Of dat je ergens in de schelp van m’n oor ligt
Zodat ‘k je altijd kan horen als het nodig is
Roep het van ver, fluister het dicht
Stuur me een brief, schijn met je licht
Knip met je ogen, frons je gezicht
Dump je verdriet, in een gedicht
Laat het aan niemand zien, hou het geheim
Vertrek naar Blankenberge met de trein
Gewoon om der effentjes te zijn
Schrijf je naam in het zand en begraaf al de pijn
De zee eet van de rand bij het keren van het tij
Ik vraag me af hoe lang dat het nog duurt
De melk en de yoghurt zijn bijna verzuurd
Waar dat je ook zit hou doe een keer voort
Ik wacht hier op jou, gelijk dat ‘ wacht op Godot
Wanneer kom je weer thuis?
…..