BALLEGEER, Joost

Vlamingen in de Brusselse smeltkroes

…..
“De OCMW-voorzitter van Brussel-stad, Yvan Mayeur, werkt cursussen Nederlands voor zijn ziekenhuispersoneel tegen. Maar hij staat politiek sterk”

Alain Joris, leidend ambtenaar van de Gemeenschappelijke Gemeenschapscommissie (GCC), het toezichtsorgaan van de Brusselse bicommunautaire ziekenhuizen, werd ook gepolst. Op taalgebied is er al veel verbeterd, vindt hij. Toch geeft hij toe dat Yvan Mayeur elk streven naar tweetaligheid bij het personeel saboteert.

…..


De Vlamingen, een volk zonder bovenlaag

…..
In augustus 1997 vraag ik een onderhoud aan bij de kabinetschef van de koning ( Jacques Van Ypersele de Strihou ) om hem het probleem voor te leggen van een aantal hatelijke gedragingen - in mijn brief al beschreven – van edellieden ten opzichte van de Vlamingen. Zijn secretaresse, een mevrouw Davignon, deelt de datum van 2 oktober mee. Tijdens het gesprek herhaal ik nog even het probleem. In één enkele lange zin loochent hij het probleem compleet en draait hij onmiddellijk de rollen om door te vragen hoe Vlaamsgezind de jeugd nog wel is. Terwijl ik dacht als een heer behandeld te zullen worden, maak ik kennis met het type politicus dat van alle markten thuis is, probeert mensen de mond te snoeren en in verlegenheid te brengen. De radicaliteit waarmee hij weigert in te gaan op het probleem van de Vlaamsvijandigheid van de adel in België en de kwestie tot taboe maakt, was voor mij de reden om met dit boek de zaak publiek te maken.

…..
De Vlaamse bovenlaag is de weerspiegeling van de Vlaamse bevolking en die is braaf en dus zeer ontvankelijk voor de actieve bemoeienissen van het regime om zo snel mogelijk iedere vorm van bovenlaag te transformeren in een bovenlaag van het Belgisch regime. Dat is het geval wat de mediawereld betreft, de academische wereld en- zeer opmerkelijk – ook de culturele wereld.

…..
heeft in die ( Belgicistische nvdr. ) kringen zo’n afkeer veroorzaakt ten opzichte van het Vlaams-nationalisme – “dat tot bekrompenheid leidt, en erger…” – dat men er ‘gaven’ van het Belgisch nationalisme is gaan ontdekken …

…..
zorgen vooral wijzigingen achteraf aangebracht door het Hof - iedereen wijst naar de kabinetschef ( Jacques van Ypersele ) - ervoor dat hoogte titels naar de Franstaligen gaan. Over de periode 1994–2004 bekeken zijn twee constateringen te doen:

a. Vier personen kregen de titel van graaf, allen zijn ze Franstalig: Pierre Clerdent, Michel Didisheim, Maurice Lippens en Jacques Rogge. De twee laatsten zijn Franstalige Vlamingen. Een en ander betekent dat er nog altijd geen Nederlandssprekende de titel van graaf draagt, wat baron Paul De Meester – de centrale figuur binnen de nieuwe Vlaamse adel – doet constateren “dat de hoogste titels blijkbaar moeten voorbehouden blijven aan Franstaligen…”

…..

De ‘kleine loge”

Deze benaming wordt in dit boek gebruikt voor een groep van een vijftal personen behorende tot de adel en die we steeds weer met twee of met meer bezig zien in de voorspits van het Franstalige establishment. Allen zijn, hoewel in verschillende mate, bij het koningshuis betrokken, een milieu dat ze goed kennen en wel eens durven te gebruiken.

De vijf personages zijn Jacques van Ypersele de Strihou ( De “onderkoning” ), Etienne Davignon, Maurice Lippens, Daniel Janssen en Georges Jacobs.

Ze behoren al sinds hun jeugd tot de meer selecte kringen van het land, wat hen in staat stelde te genieten van een gesloten elitevorming, eigen aan hun milieu. Daardoor konden ze zich van jongs af aan de mentaliteit en de know-how van gevestigde kringen eigen maken.

…..
Etienne Davignon

…..
De spil van de kleine loge.

Intellectueel zeer begaafd, is deze edelman al jaren zowat het brein van de Flamenpolitik van het Belgische establishment. Steeds wist hij zich in Vlaamse kringen aanvaardbaar te maken, hoe divers die soms ook waren. Zo werd hij, bijvoorbeeld bij handelsreizen met de prins, voortdurend gezien in Vlaams gezelschap. “Vanwege mijn tegendraads karakter”, vertelt hij. Maar ook wel om de hoogte te blijven van het Vlaamse denken en doen.

…..
Actuele informatie over Vlamingen

Twee Vlamingen zullen deze Franstalige kringen – die niet graag iets aan het toeval overlaten – met raad en daad bijstaan:

1° Jean-Pierre de Bandt van het advocatenkantoor ‘De Bandt, Van Hecke, Lagae’ … is een belangrijk informant van Jacques van Ypersele de Strihou ...

…..
2. Paul Buysse … voorzitter van de raad van bestuur van Bekaert (Zwevegem) en nog een aantal bedrijven en instellingen. Wat een belangrijke plaats gekregen heeft in zijn leven is de rol die hij speelt in de omgeving van het Hof …

…..

Met een grote regelmaat waarschuwt (Mark) Eyskens tegen de Vlaamse autonomisten, want hij zaait graag verwarring en brengt rampscenario’s met verve. Even ijverig probeert hij Franstalige standpunten en ideeën bij de Vlamingen ingang te doen vinden. Om zijn mening gevraagd stelt hij:

- Het Vlaams statuur van de faciliteiten ter discussie!

- dat ‘hij kan leven’ met iets wat dan blijkt een combinatie van twee zware Vlaamse toegevingen te zijn: een inschrijvingsrecht voor Franstaligen in de randgemeenten gecombineerd met de terugkeer naar nationale lijsten voor de senaat.

…..
Al 41 jaar speelt ( Herman ) de Croo de dubbele rol van zowel de ‘jongen uit het volk’ in de streek rond Brakel, als van de prominent die zich - zij het dat hij er niet mee te koop loopt – opperbest voelt in de hoge (Franstalige) kringen van het koninkrijk.
…..

De KBS in de realiteit

Met het realiseren van de Koning Boudewijnstichting heeft de Franstalige elite nog meer bereikt. In het centrum van het land bevindt zich een soort Belgisch consortium waar alles wat macht is geconcentreerd zit. Door de verfransing van Brussel, het verschuiven van het economische zwaartepunt naar Vlaanderen en de regionalisering van het land werd er in Brusselse kringen en rond het hof gevreesd voor het ontstaan van een zelfstandige Vlaamse elite. Men bedacht de KBS.

…..
- Steunraden

In werkelijkheid dienen de Vlaamse steunraden om met opgehaalde Vlaamse gelden de Vlaamse bovenlaag nog grondiger aan de Franstalige elite in België dienstbaar te maken en te verhinderen dat het Vlaamse volk – zoals elk normaal volk in de wereld – een eigen elite zou ontwikkelen.

…..

Op dat ogenblik kunnen we ons afvragen wat een Vlaamse socialist ( Willy Claes ) komt doen in een club ( Groep Coudenberg ) gesteund vooral door vertegenwoordigers van de Brusselse en belgicaine Haute Finance, die het Vlaams-Waalse federalisme wil vervangen door een provinciale formule met een sterk centraal gezag en een Brussel dat tot heel Brabant wordt uitgebreid.

De dividenden komen voor Willy Claes pas later (...) Hij ( Jean-Pierre de Bandt ) zal een van de efficiëntste lobbyisten zijn bij de gooi van Willy Claes naar de functie van secretaris-generaal in het begin van de jaren negentig.

…..
Als minister-president spreekt Luc Van den Brande zich herhaaldelijk uit voor confederalisme: de Vlaamse en Waalse gewesten moeten bepalen welke bevoegdheden bij de minimale Belgische staatsstructuren moeten blijven. Voor een uitspraak in die zin (1993) wordt hij bij koning Boudewijn op het matje geroepen.

Terwijl het de gewoonte is dat de koning de minister-presidenten op de koffie vraagt op de dag van de jaarlijkse feestdag van hun gemeenschap, wordt Luc Van den Brande de volgende zes jaar vervangen door de voorzitter van het Vlaams parlement De Batselier…

De verkiezingen voor de federale en de gewestelijke niveaus vallen in 1999 samen. Door de dioxinecrisis krijgen de regeringspartijen het hard te verduren. CD&V wordt federaal de tweede partij na de VLD, maar blijft de grootste voor het Vlaams parlement. Van den Brande kan dus normaal minister-president blijven. Dat is zonder Jean-Luc Dehaene gerekend. Daags na de verkiezingen, nog voor het partijbestuur om 11 uur bijeenkomt, heeft Dehaene de pers al bijeengeroepen met de boodschap “dat de CD&V in de oppositie gaat”.

Na de eerste beschadiging van Van den Brande door het Hof – en door Jacques van Ypersele – is zijn liquidatie door de handelwijze van Dehaene nu compleet. Patrick Dewael rest nog het werk van zijn voorganger compleet af te breken. De macht van Van den Brande is hiermee gebroken en zijn moeizaam opgebouwd netwerk behoort tot de verleden tijd.

…..
Enkele jaren later komt André Leysen in het nieuw naar aanleiding van zijn verklaring in de media dat hij met zijn kleinkinderen Frans spreekt. Een grootvader die met zijn kleinkinderen een andere taal spreekt dan de zijne, doet hen later neerkijken op die taal en dat volk. Bij de familie Leysen is het cynisme nog voor generaties gegarandeerd.

…..