LEYSEN, André
Achter de Spiegel
…..
Het Waalse Legioen zou groter zijn geweest dan het Vlaamse ooit is geweest, wat er op wijst dat de collaboratie in Wallonië geen randverschijnsel was. En de Walen konden niet het argument inroepen dat België zich tegenover hun cultuur minachtend had getoond.
…..
In die periode kreeg ik bij de Hitlerjugend een leidende functie. Dat gebeurde na de versmelting met de Vlaamse jeugd Ik kreeg een bevordering tot Scharführer en werd daardoor verantwoordelijk voor dertig man, maar bekleedde op het einde van dat jaar praktisch de functie van Gefolgschaftsführer van de Antwerpse Hitlerjeugd met haar 150 leden.
…..
Op de Fraueninsel in de Chiemsee, zowat 100 km van München, zou ik dus Curiel Verschaeve vinden. Ik moest ervoor zorgen dat deze oudere Vlaamse voorman gezelschap kreeg en dat hem niets overkwam.
Lagrou zou dan uiteindelijk zelf naar de Fraueninsel komen en Verschaeve naar veiliger oorden helpen overbrengen. Daarna zou ik mijn plicht vervuld hebben en mocht ik over mezelf beschikken, wat wilde zeggen dat ik dan naar huis kon. Mission accomplie!
…..
de omvang van deze ramp (
Stalingrad
), en ook nog van enkele rampen later, werd vooral bepaald door de onverzettelijkheid van Hitler, die niettegenstaande het aandringen van de legerleiding weigerde zijn troepen de toelating te geven zich terug te trekken zolang het nog tijd was. Elke stelling moest tot de laatste kogel worden verdedigd. Het woord ‘strategische terugtocht’, met de bedoeling te redden wat er te redden viel en daarbij mensenlevens te sparen, stond niet in Hitlers woordenboek.
…..
Maar de Amerikaanse adjunct-minister van Oorlog, John J. McCloy, die van vier verschillende instanties verzoeken had gekregen om de spoorweg
(naar Auschwitz)
te bombarderen, wees ze alle af. Volgens zijn kabinetschef gaf hij telkens als hij met zo’n vraag geconfronteerd werd, opdracht ‘die zaak de nek om te draaien’. De deportaties gingen verder, zonder dat van geallieerde zijde plannen werden uitgewerkt om de spoorverbindingen te bombarderen
…..
Verwonderlijk blijft dat de boeken van Solzjenitsin, die de misdaden van het stalinisme in heel de wereld bekendmaakte, nooit een roep om bestraffing door het ‘wereldgeweten’ hebben uitgelokt. Waaruit dan weer blijkt dat het ‘wereldgeweten’ niet als een objectief gegeven kan worden beschouwd
.…..
Wij waren geen volk van goeden en van slechten, geen volk van collaborateurs en saboteurs. We waren voor 95 procent een bevolking van mensen die zich oefenden in de kunst van het overleven. Het was de grijze massa tussenin, die eendrachtig met het veranderende krijgsgeluk en de toenemende druk van de bezettende overheid evolueerde van antracietgrijs in de zomer van 1940 naar gebroken wit in augustus 1944.
…..