BRETELER, Gerrit


Op een dag


Do silst de sinne fine,

op dizze donkerblauwe jûn.

Foar ivich sil ‘r skine,

do hast dyn frede fûn.


Do stoareagest yn ‘e ruten,

do spegelst dysels werom.

Ik kin de kleden slute,

dat ôfskie hiest al nomme.


Eins woe ‘k fan alles witte,

wylsto hjir no noch bist.

Mar wy moatte it samar litte,

omdatst eins neat mear sizze kinst.


We sprekke net van juster,

en we prate net fan moar.

Wy swije yn ’t tsjuster,

en ik pak dy by de hân.


Op een dag drink je geen Grolsch meer.

Loop je nooit meer door je stad.

Op een dag komt er geen dag meer.

Ook al ben je het nog niet zat.


Vergeef me, dat ik zo doorzeur,

maar heb je de sleutels bij de hand.

Van die hele grote voordeur,

van dat vreemd beloofde land.

Dan lach je tranen in je ogen,

en we nemen d’r nog één.

Van die sleutels is gelogen,

een open deur voor iedereen.


Maar pa, wat zal ik zeggen,

als jij je ogen sluit voorgoed.

Als we jou je graf in leggen,

iets van Finkers is dat goed?

Of Wilmink, als ’t maar Twents is,

dat lijkt me ook wel wat.

In de kerk alsof het mis is,

voor je ’t weet dan he’j ’t gehad.


Op een dag drink je geen Grolsch meer.

Loop je nooit meer door je stad.

Op een dag komt er geen dag meer.

Ook al ben je het nog niet zat.



Je zult de zon vinden

op deze donkerblauwe avond.

Je zult voor altijd schijnen,

je hebt je vrede gevonden.


Je zit uit het raam te staren,

je spiegelt jezelf terug.

Ik kan de gordijnen sluiten,

waar je afscheid van hebt genomen.


Eigenlijk wilde ik alles weten

terwijl je hier nog bent

Maar we moeten het zo maar laten

omdat je niets meer zeggen kan.


We spreken niet van gister

en we praten niet over morgen.

We zwijgen in het duister,

en ik pak je bij de hand.


Op een dag drink je geen Grolsch meer.

Loop je nooit meer door je stad.

Op een dag komt er geen dag meer.

Ook al ben je het nog niet zat.


Vergeef me, dat ik zo doorzeur,

maar heb je de sleutels bij de hand.

Van die hele grote voordeur,

van dat vreemd beloofde land.

Dan lach je tranen in je ogen,

en we nemen d’r nog één.

Van die sleutels is gelogen,

een open deur voor iedereen.


Maar pa, wat zal ik zeggen,

als jij je ogen sluit voorgoed.

Als we jou je graf in leggen,

iets van Finkers is dat goed?

Of Wilmink, als ’t maar Twents is,

dat lijkt me ook wel wat.

In de kerk alsof het mis is,

voor je ’t weet dan he’j ‘t gehad.


Op een dag drink je geen Grolsch meer.

Loop je nooit meer door je stad.

Op een dag komt er geen dag meer.

Ook al ben je het nog niet zat.






Lit ús dêrom drinke


Foar alles is in oere,

foar alles is in tiid.

Alles giet nei 't selde plak,

mei as sûnder striid.


Der is in tiid fan laitsjen

en dy tiid is samar om.

In tiid om te fergriemen.

Dy krijst’ nea wer werom.


Alles is sa brekber.

Alles ûnfolslein.

Tûzen wurden sprutsen

en dêr is neat mei sein.


Tútsje mei de mûle,

want leafde is as wyn.

Dyn treast en ek dyn pine,

der earne tusken yn.


Lûd balte de dwazen,

want har wierheid makket frij.

Mar wat al te maklik wûn is,

is like gau wer wei.


Lit ús dêrom drinke,

want de dei lûkt nei de jûn.

En de leafde wurdt grif earder,

as de wierheid fûn.


In libben sûnder wiisheid

is in libben sûnder ljocht.

In libben sûnder leafde

is in libben om ’e nocht.


Lit ús dêrom tinke,

no't it winter wurdt en kâld.

Lit ús dêrom drinke,

foar wat frede yn ’e wrâld.


Alles is sa brekber.

Alles ûnfolslein.

Tûzen wurden sprutsen

en dêr is neat mei sein.


Treastigje mei wurden,

kear de kâlde wyn.

Hoedzje ús foar fallen,

tsjin better witten yn.


Laten we daarom drinken

Voor alles is een uur,

voor alles is een tijd.

Alles naar dezelfde plek,

met of zonder strijd.


Er is een tijd van lachen

en die tijd die is zo om.

Een tijd om te verknoeien,

die krijg je nooit weerom.


Alles is zo breekbaar.

Alles onvolkomen.

Duizend woorden spreken

en hebben niets gezegd.


Kus met de mond,

want liefde is als wijn.

Je troost en ook je pijn,

ergens tussenin.


Luid roepen de dwazen,

want hun waarheid bevrijdt.

Maar wat je makkelijk verkreeg,

Ben je gauw weer kwijt.


Laten we daarom drinken,

want de dag glijdt naar de avond.

En liefde wordt veel eerder

dan de waarheid gevonden.


Een leven zonder wijsheid

is een leven zonder licht.

Een leven zonder liefde

is een leven om niet.


Laten we daaraan denken,

nu het winter wordt en koud.

Laten we daarom drinken,

voor wat vrede in de wereld.


Alles is zo breekbaar.

Alles onvolkomen.

Duizend woorden spreken

en hebben niets gezegd.


Troost met woorden,

keer de koude wind.

Hoed ons voor het vallen,

tegen beter weten in.




As it jo wil is (naar Leonard COHEN)


As it jo wil is

Dat ik gjin taal mear hie

En myn stim stil is

Sa as it eartiids wie

Dan sil ik swije

Sa dat it stil is

In wink sil ik krije

As it jo wil is


As it jo hân is

De wiisheid no

Fan t fertoarke str â n is

Dan sjonge ik foar jo

Hoe t it fertoarke str â n is

It liet op ‘ e tonge

As it jo wil is

Lit my dan sjonge


En as it wurd wier is

En stimmen ferstomme

Elts jubeljend blier is

Lit de floed dan mar komme

En as it dan stil is

En doelleas de siel

As it jo wil is

Meitsje ús hiel


En as it dan stil is

En doelleas de siel

As it jo wil is

Meitsje ús hiel


En rin mei ús mei

En hâld ús fêst

Skuor ús der by

Yn it ljocht op it lest

It ferslinterjend ljocht

Dat ferpletterjend stil is

Mar de moarntiid brocht

As it jo wil is