RAMON, Renaat
dans les steppes de la flandre occidentale
en hier word ik geacht thuis te zijn:
in deze wakke vlakten
aan de zoom van zand en zee
waar late jonkers
hun illegale levens van legaten leiden,
waar dit ganse onherbergzame seizoen
en tot in lengte van dagen
zwerven en zullen zwerven
de grijze gezellen van den swighenden eede
die op prebenden teren
en nazaten van zwarte zoeaven,
zingend
en zuipend het zerpe, donkere bier.
|
om de zee te zien als eindeloze vloei van jamben en trocheeën?
van eb en overvloed hoor het ritme van zilte zand en zon en zweet
|
|
|
argeloos
verenigd in het leven
heeft hen gehavend
heeft hen bewaard
kent barmhartigheid
en tragedie esthetetiek va de dood.
|
|
.