SPITZEN, Boudewijn
1000 vragen
ik zit ’s nachts vaak omhoog te kijken
als ik me onzeker voel
mijn ogen op oneindig
ik zie een heleboel
eindeloze rijen sterren
en een grenzeloos gewelf
ze maken me alleen maar kleiner,
veel kleiner dan mezelf
probeer me voor te stellen
hoe dat dan daar boven gaat
wil wel iets begrijpen
van wat er niet en wel bestaat
ik denk aan waar het ophoudt
en dat daar dan toch iets moet zijn
sterrenachten en gedachten
waarin ik verdwijn
zwevend zoek ik door de ruimte
naar de grenzen van het niets
een machteloos gevoel bekruipt me
waar is het einde van het iets
lichtjaren brengen me niet verder
van zwarte gaten ben ik bang
wat ben ik dan, wie zijn wij dan
en nog voor hoe lang??
vragen, vragen, duizend vragen
over een onbekend gebied
astronomische getallen
beantwoorden die niet
wel voel ik me meestal beter
zo na verloop van tijd
want wat is er nu nog belangrijk
bij zoveel, zoveel oneindigheid?
Ik drink
Ik drink
Doe het licht alvast maar uit
Ga naar boven toe en sluit
Je ogen toe en slaap
Ik blijf beneden en verzink
In mijn verleden en ik drink
Op wat ooit was...
Ja, ik beloof je niet te veel
Ik hou van je en slaap nu maar
Ik drink op elke vrouw die mij niet mag
Op ieder kind dat ik niet had
En jij die mij zo lang bezat
Ik drink op ieder huis dat ik verliet
Op elke vriend die mij verried
En jij die mij toch binnenliet
Toen die nacht
Vlak voor de bioscoop
Het regende en goot
Langs de stille gracht
Ik voer daar in mijn boot
En toen heel onverwacht
Stond jij daar stil en lachte
En ik zie nog je mond
Je lippen waren rond
Je rode lippen rond
Ik drink
Gelukkig word ik niet gauw dronken
Slaap... ik zie de jaren lonken
Vannacht schrijf ik een boek
Ik zie de beelden die ik zoek
Je krijgt pas laat een overwicht
Pas tegen 't vallen van de nacht
Het einde van het licht
Slaap maar, wees alleen
Slaap maar door mijn leven heen
Ik drink op elke ongeschreven brief
Op elke schoft, elk negatief
Op elk vergeefs 'ik heb je lief'
Ik drink op de gedachte die ik had
Op de gevolgen die 'k vergat
En jij die mij verdedigd had
Toen die dag
Waarop jij zacht in dat café
Vroeg: Mag ik met je mee
En ik die niets verstond
Ik was wat in de war
Mijn ogen stonden star
Maar jij keek daar doorheen
En jij begreep meteen
Daar zit iemand alleen
Ik drink op het gevecht van jou en mij
Op het gevloek en het gevrij
En op het keren van het tij
Ik drink op elke dag die is geweest
Op elke lach op ieder feest
En jij die toevallig leest
Ik drink op elke vrouw die mij niet zag
Op ieder kind dat ik niet had
En jij die mij toch wel bezat
En jij die mij maar niet vergat