Je t'attends aux grilles des routes

aux croisées du vent du sommeil

je crie ton nom au fond des soutes

des marécages sans oiseaux

Du fond de ce désert de fonte

où je pose un à un mes pas

j'attends la source de tes bras

de tes cheveux de ton haleine

J'attends la source de tes bras

de tes cheveux de ton haleine

tu es terrible tu m'enchaînes

tu me dévastes tu me fais

Je t'attends comme la forêt

inextricable enchevêtrée

tissée de renards et de geais

mais que le matin fait chanter.

Ik wacht je op bij de hekken langs de wegen,
aan de kruising van de wind, van de slaap

ik roep je naam vanuit de diepe ruimen
van de moerassen zonder vogels

Vanuit de diepte van deze ijzeren woestijn,

waar ik één voor één mijn stappen zet,

wacht ik op de bron van je armen,

van je haren, van je adem

Ik wacht op de bron van je armen,

van je haren, van je adem.

je bent geweldig, je legt me aan banden,

je verwoest me, je herschept me.

Ik wacht op je zoals het woud,

onontwarbaar dicht verstrengeld,
verweven van vossen en gaaien,
de ochtend toch laat zingen.

Vertaling: Z. DE MEESTER