Download document
ROBBEN, Jaap
Zullen we een bos beginnen ?
Graaf een kuil
en plant je boom
voorzichtig
naast de mijne.
Kunnen ze elkaar
uit de wind houden
als het stormt
of in de middagzon
samen zwijgen.
En als ze 's avonds
door de wimpers
van hun twijgen
naar elkaar kijken
beginnen ze al
op een bos te lijken.
Meneer
Oma kent mijn naam niet meer
vroeger spiekte ze nog
op het briefje
naast haar telefoon
verwisselde mij met mijn
vader, broer of oom.
Maar als ik nu
haar kamer binnenkom
met de klink nog
in de hand
zegt ze “Dag….
meneer.”
Oma kent
mijn naam niet meer
Kwukel
Ik ben niet bijzonder,
daar ben ik aan gewend.
Ik kan geen truc
die niemand kent.
In de stilte van mijn hoofd
bewaar ik geen geheim
dat mij de moeite maakt.
Voor mij bestaat zelfs geen recept
omdat mijn vlees naar lucht en water smaakt.
Misschien moet ik maar hopen
dat een mensenhand na duizend jaar
een paar botjes van me vindt en zegt:
‘Ik weet niet wat het is geweest,
maar dit was zo te zien
een heel bijzonder beest.’
.
You may also like … De toren De toren sprak naar de stad gewend: Gij burgers, die daar jaagt en rent, Sta stil als ik en beidt uw tijd, Zij die geloven, haasten niet. De goede en sterke daad geschiedt Te rechter uur, de tijd ten spijt. De toren spreekt tot iedere vreemd Die naar de stad zijn richting … ― Albert VERWEY Continue reading › Ommegang ….. 't was of ik een kind was in zee en of de stroom mij greep en meevoerde onder water: 't water leek me samen te persen, ik was bang om te stikken; maar er gloorde licht in de verte, ik werd door een golf het strand opgeworpen, deed mijn ogen moeizaam, knipperend open … ― Peter VERSTEGEN Continue reading › Aan Walcheren (1944) ….. Waar uw zwarte schuren stonden, ligt het water. Waar de hoefslag van uw sterke paarden de grond deed dreunen, ligt het water. Waar uw gekleurde hekken arabesken tekenden in het groen, ligt het water. Waar uw vogels tjirpten en uw paaslelies bloeiden, ligt het … ― A.H. NIJHOFF Continue reading › Grootvader I Weinig Hoorapparaat, gebit en bril zijn al bedankt. Je houdt tenslotte weinig over van jezelf. Gewoon wat broze botten en gerimpeld vel, droefheid in een leven opgespaard en liefde die toch nog blijft borrelen. Water uit een oude bron. En alles samen krijgt men dat … ― Marc TRITSMANS Continue reading › Verpleeghuis Zo’n plaats waar je liever niet, maar als het thuis niet meer omdat er door je hoofd te veel verleden slingert, dan liever hier dan elders. Dit huis slaat zijn armen veilig om je heen. Je mag er tijd verliezen, door bezoekers wakker worden gekust en beesten strelen in … ― Inge BOULONOIS Continue reading ›