Download document
ROBBEN, Jaap
Zullen we een bos beginnen ?
Graaf een kuil
en plant je boom
voorzichtig
naast de mijne.
Kunnen ze elkaar
uit de wind houden
als het stormt
of in de middagzon
samen zwijgen.
En als ze 's avonds
door de wimpers
van hun twijgen
naar elkaar kijken
beginnen ze al
op een bos te lijken.
Meneer
Oma kent mijn naam niet meer
vroeger spiekte ze nog
op het briefje
naast haar telefoon
verwisselde mij met mijn
vader, broer of oom.
Maar als ik nu
haar kamer binnenkom
met de klink nog
in de hand
zegt ze “Dag….
meneer.”
Oma kent
mijn naam niet meer
Kwukel
Ik ben niet bijzonder,
daar ben ik aan gewend.
Ik kan geen truc
die niemand kent.
In de stilte van mijn hoofd
bewaar ik geen geheim
dat mij de moeite maakt.
Voor mij bestaat zelfs geen recept
omdat mijn vlees naar lucht en water smaakt.
Misschien moet ik maar hopen
dat een mensenhand na duizend jaar
een paar botjes van me vindt en zegt:
‘Ik weet niet wat het is geweest,
maar dit was zo te zien
een heel bijzonder beest.’
.
You may also like … Liefde De dingen hebben soms eenzelfde naam: Een lichte kus, elkaar verwilderd bijten, Zacht mokken, blindelings met huisraad smijten, Vreemd, het valt alles onder liefde saam. Wie liefheeft en daar langzaam aan gewent, Ontdekt verbijsterd achter maan en rozen Het kleine tijdperk … ― Max DENDERMONDE Continue reading › Dat is het dus het is niet dat je ogen prachtig tranen in de wind of stralen in de zon het is niet jaren zoeken voor ik zeker wist: ik vind alsof dat eerder kon het is niet dat je lacht om wat ik grappig heb bedoeld of huilt om mijn verdriet het is niet wat je zegt of wat je denkt of … ― Dolf JANSEN Continue reading › Piccolo Er hangt een gedichtje in de lucht: maak het niet bang, of het vlucht – roetsj!- weg tussen de wolken. Er kruipt een gedichtje op de grond: in kringetjes draait het rond en krabbelt over de stenen. Er klinkt een gedichtje in je oor en erachter en erbuiten en ervoor en je hoort … ― Gust PEETERS Continue reading › Hoe je kneedt en knijpt om jezelf terug te halen uit de mist van de ochtend en een oude droom. Hoe het beeld in de spiegel steeds scherper wordt en het zachte in je gezicht wordt weggeveegd. Ze lieten je geloven dat breekbaarheid een zwakte is. //////////////////////////////// Ze … ― Ellen LANCKMAN Continue reading › Geteisterd door de vloekbre Mars, Ligt Zuid en Noord vaneen gespleten; Maar, kunstmin voert de dichtren dwars Door schutgevaarte en vestingketen, Weer bieden zij elkaar de hand, Als kindren van één vaderland In de onvervalste ziel door tijd noch lot verbasterd; Weer stuwen zij naar … ― Maria DOOLAEGHE Continue reading ›